dinsdag, september 21, 2021

Vissenkop of koeienpoot?

Soms zijn het de kleine dingen die deze conferentie bijzonder maken. Steeds denk ik bij mezelf: hier moet ik een blog over schrijven, ik heb de titel al klaar! Maar even later denk ik, hoe ga ik hier een heel verhaal over schrijven? Het is slechts een detail. Toch wil ik het jullie niet onthouden. Ik zet een paar ervaringen op een rijtje.
Het begint bij het eten. Stel je voor, je komt hongerig beneden voor de avondmaaltijd en iedereen loopt vrolijk met volle borden richting hun tafel. Aangekomen bij het buffet kom je erachter dat je vanavond mag kiezen tussen vissenkop of koeienpoot. Oei… dan maar droge rijst met fruit.
Jullie hebben hopelijk al het filmpje gezien van de lofzang in de ochtend. Maar wat doe je als je een nieuw lied wilt aanleren zonder dat de tekst geprojecteerd wordt? Juist ja, één iemand roept elke keer vlak voor de nieuwe zin begint wat de tekst is. Op deze manier kan iedereen alsnog uit volle borst meezingen.
Een wandelingetje over straat. Nog nooit heb ik zoveel aandacht gekregen. Mensen kijken me aan alsof ik een fabrieksfoutje ben. Ze komen me nog net niet aanraken om te kijken of ik echt ben. Bismarck, mijn “persoonlijke bodyguard” komt niet bij van het lachen als hij af en toe mijn angstige blik ziet. Ik lach maar met hem mee. Helpt goed tegen de zenuwen.
Zowel de internet- als televisieverbinding laten af en toe te wensen over. Laat het nu precies gaan sneeuwen op het moment dat de wedstrijd Frankrijk-België begint en iedereen klaar zit om te kijken. Niemand doet wat, iedereen wacht rustig tot er weer beeld is! Ik beeld me even deze situatie in bij ons in Nederland. Chaos! Ik neem uiteindelijk maar de taak op me als assertieve Europeaan om te vragen of er wat aan gedaan kan worden. Niet dat het helpt…
Regelmatig hoor ik verhalen waar ik me niets bij voor kan stellen. De verhalen volgen zich in snel tempo op, onmogelijk om alles te noteren. Moussa vertelde net dat er Afrikanen zijn die geloven dat er in alles een geest woont. Als ze gaan jagen, bidden ze eerst tot de geest van de dieren: “Geest van de dieren. Ik ga een van je kinderen doden. Niet omdat ik een slecht mens ben maar omdat ik honger heb en eten nodig heb.” Als ze dit niet doen dan kunnen de geesten zich tegen hen keren. Vraiment?
Soms komen er ook verdrietige verhalen voorbij. Als een vrouw bijvoorbeeld haar man verliest, dan komt haar schoonfamilie het hele huis leeghalen. De vrouw blijft zonder geld achter en wordt haar huis uitgezet. Zelfs als ze nog kleine kinderen heeft. De gedachte erachter is dat de vrouw behekst moet zijn, want door haar is de man overleden. Ik merk dat het verhaal in de zaal emoties oproept. Gelukkig maar, dat is het begin van verandering.
Toen ik dit blog begon was het mijn bedoeling wat grappige situaties te beschrijven maar het is niet helemaal gelukt. Misschien is het ook maar goed om beide kanten te laten zien. Het leven is niet alleen maar leuk en grappig. Er zijn nog veel gewoontes in Afrika die het leven moeilijk maken. Gewoontes waar wij ons niets bij voor kunnen stellen!
Lees ook deze artikelen eens:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Populaire artikelen

How Great Thou Art

One of us

De laatste dagen

Nieuwste reacties